
Migdały to chrupiące, pożywne nasiona cenione w kuchniach na całym świecie. Dowiedz się już teraz jak rosną migdały, czyli jedne z najpopularniejszych orzechów świata. Sprawdź ciekawostki i poznaj sekrety migdałów!
Migdałowce pospolite (Prunus dulcis) to nieduże drzewa, które zaczynają kwitnąć wczesną wiosną, gdy ziemia często nadal jest lekko wilgotna po zimowych opadach. Drzewo pochodzi z Azji Mniejszej i Środkowej; obecnie uprawiane jest w ciepłym śródziemnomorskim klimacie – Hiszpanii, we Włoszech, Francji, Chorwacji, Grecji, USA (Kalifornia), a także w Afryce Północnej. W Polsce występuje raczej tylko jako drzewko ozdobne.
Kwiaty migdałowca są zazwyczaj białe lub różowawe, pachną subtelnie i słodko, przez co przyciągają mnóstwo owadów. Każda gałązka może wydawać setki kwiatów, ale tylko niektóre z nich zamienią się w owoc, bo naturalna selekcja chroni drzewo przed przeciążeniem. W krajach śródziemnomorskich obserwowanie kwitnienia migdałów stało się tradycją i symbolem wiosny, podobnie jak pojawienie się bazi na wierzbach w Polsce.
Migdały są w większości samopylne, ale uważa się, że obecność owadów może zwiększyć plon nawet o 50%. Wiele odmian migdałowca jest obcopylnych, to znaczy takich, które potrzebują pyłku z innej, kompatybilnej odmiany, aby dać lepszy plon. Istnieją także odmiany samopylne, ale niezależnie od typu kwiatów, zapylacze – szczególnie pszczoły – zazwyczaj wyraźnie poprawiają zawiązywanie owoców.
W Kalifornii, będącej jednym z największych na świecie dystrybutorów migdałów, plantatorzy wynajmują nawet całe ule pszczele na okres kwitnienia, bo ryzyko suszy i brak owadów znacząco wpływają na jakość plonów. Brak zapylaczy prowadzi do pustych pestek lub małych, niedojrzałych owoców, co jest nieefektywne i obciąża roślinę, która traci cały cykl rozwojowy, nie dając dobrych plonów. Rola zapylaczy nie jest więc konieczna, ale bardzo istotna z punktu widzenia plantatorów i właścicieli komercyjnych upraw.
Po zapyleniu kwiat powoli przekształca się w owoc pestkowy z miękką, zieloną osłonką chroniącą nasiono. Wnętrze owocu to właśnie jadalny migdał, który znamy – bogaty w tłuszcze, białko, witaminy, bardzo smaczny. Młode, zielone migdały mają delikatniejszy, mniej intensywny smak niż suszone, zaś dojrzałe w niektórych krajach podaje się gotowane w słodkiej wodzie, co tworzy ciekawy, świeży w smaku deser. Niektóre odmiany migdałów gorzkich zawierają amigdalinę, związek, który rozkłada się na cyjanowodór, dlatego odmiany jadalne są ściśle selekcjonowane i kontrolowane. W handlu spożywczym dominują migdały słodkie, które zawierają śladowe ilości amigdaliny; wysokie stężenia dotyczą odmian gorzkich.
Dojrzałe migdały albo same spadają z drzew, albo zbierane są ręcznie lub maszynowo w lipcu bądź sierpniu, w zależności od warunków uprawy, nasłonecznienia, temperatury i wilgotności. Ręczny zbiór jest nieco droższy i mniej efektywny, niż maszynowy, ten drugi jednak może częściowo uszkadzać orzechy, przez co będą one przeznaczone do przetworzenia – na pastę, krem czy mąkę migdałową.
Po zbiorze migdały są dosuszane do momentu osiągnięcia utraty wilgotności na poziomie 5-6%, co poprawia ich trwałość i ułatwia przechowywanie. W dawnych krajach śródziemnomorskich suszenie odbywało się w naturalny sposób, na słońcu, co nadawało migdałom specyficzny aromat. Współcześnie praktykuje się raczej suszenie przemysłowe, bardziej wydajne, pozbawione ryzyka zanieczyszczenia czy zawilgotnienia orzechów.
Podczas suszenia skórka migdałów może pękać i odsłaniać białe wnętrze orzechów. Te pęknięte pestki uważa się za bardziej aromatyczne, mogą jednak być mniej trwałe i szybciej jełczeć, dlatego należy zużywać je szybko.
Migdały od lat stosowane są w przemyśle spożywczym i mają mnóstwo praktycznych zastosowań. Przede wszystkim są świetną przekąską – albo w formie suszonej, albo prażonej, którą doprawia się solą, smaży w cukrze, oblewa różnego rodzaju polewami czy przyprawami tworzącymi skorupkę.
Migdały od dawna mają swoje stałe miejsce w kuchni i trudno się temu dziwić, bo można wykorzystać je na naprawdę wiele sposobów. Powstają z nich między innymi:
Na szczególną uwagę zasługuje mąka migdałowa, która dla wielu osób jest ciekawą alternatywą dla klasycznych mąk zbożowych, zwłaszcza w diecie bezglutenowej. Smak samych migdałów łatwo też dodatkowo podkreślić — wystarczy krótko uprażyć je na patelni, by wydobyć z nich jeszcze więcej aromatu i przyjemnej chrupkości.
Migdały mają także zastosowanie w przemyśle kosmetycznym – olej migdałowy jest cenionym składnikiem preparatów do pielęgnacji ciała i włosów, kremy na bazie migdałów polecane są osobom z bardzo wysuszoną skórą.
Migdały zawierają dużo witaminy E, B2, do tego znaczną ilość magnezu i manganu. Do tego tłuszcze nienasycone, antyoksydanty – wszystko to sprawia, że są nieocenionym dodatkiem do diety. Mają dużo kalorii, są wysokoenergetyczne, dlatego sprawdzają się jako przekąska turystyczna czy sportowa dająca duży zastrzyk energii – garstka migdałów jest lekka, a ma dużo wartości odżywczych.
W krajach Bliskiego Wschodu i Hiszpanii migdały uważa się za symbol szczęścia – warto mieć je w swojej diecie! Jeżeli chcesz uzupełnić zapas migdałów, kup wysokiej jakości, pachnące i świeże orzechy w InPost Fresh. Zamów bakalie, orzechy i pestki wygodnie z dostawą do domu lub przez Paczkomat® i odbierz gdy Ci wygodnie!

Dobrze uprażone migdały wymagają jedynie chwili uwagi i kontroli temperatury. Jak wydobyć głębszy smak orzechów? Co jest kluczowe do tego, aby nie doprowadzić do przypalenia? I czy w ogóle prażone mig

Od wieków urozmaicają dietę ludzi. Mimo wielu korzyści zdrowotnych spotykają się z różnymi opiniami. Tłumaczymy, czym są daktyle i odpowiadamy na kluczowe pytania związane z ich spożywaniem. Przekonaj

Mogą wspierać pracę serca, pomagają kontrolować apetyt, dostarczają cennych tłuszczów. Orzechy uchodzą za symbol zdrowej diety. Z drugiej strony mogą powodować wzdęcia lub inne, mniej przyjemne odczuc